Kiełże (Gammarus sp.) należą  do  obunogów  (Amphipoda).  Żyją  w wodach słodkich i słonawych. Do hodowli lepiej wziąć gatunki słodkowodne. Występują one w rzekach, strumieniach, potokach i jeziorach z reguły na przepływie wody o różnej temperaturze, najczęściej na płyciznach wśród roślinności lub pod zanurzonymi przedmiotami; pływają aktywnie i szybko. Mają ciało spłaszczone bocznie. Zabarwienie — z reguły szare, białawe lub zielonkawe. Na głowie mają parę oczu i 2 pary czułków. Organem lokomotorycznym jest telson, czyli zakończenie odwłoka. Dobrze rozwinięte żuwaczki i szczęki tworzą narządy gębowe typu gryzącego.

Kiełże rozmnażają się płciowo i są rozdzielnopłciowe, trudno jednak gołym okiem odróżnić samca od samicy. Samce są nieco większe, mają dłuższe czułki i silniej uzbrojone odnóża. Jaja rozwijają się w komorze lęgowej, aż do wyklucia młodych. W okresie wiosennoletnim mają kilka wylęgów, w zimie występuje przerwa w rozmnażaniu. Żyją ok. 2 lat. Kiełże odżywiają się rozłożonymi szczątkami roślinnymi wraz z mikroorganizmami z ich powierzchni (grzyby i bakterie), detrytusem pochodzenia zwierzęcego; są niezwykle drapieżne, szczególnie w stosunku do osobników bezpośrednio po wylince, zżerają też swoje potomstwo i osobniki dorosłe. Kiełże karmi się moczonymi przez kilkanaście dni oraz opłukanymi liśćmi olchy i topoli. Pokarm należy podawać w wystarczających ilościach, aby kiełże nie zjadały się nawzajem, jednak nadmiar pokarmu pogarsza właściwości wody.

A akwarium należy utrzymywać temperaturę wody 18-20°C i niższą. Bardzo korzystne jest urządzenie schładzające wodę, w postaci przepływu zimnej wody wodociągowej w szklanych rurkach, z odpływem do zlewu; zaleca się utrzymywanie poziomu wody ok. 10 cm. Ważne jest silne bezpośrednie natlenianie wody, wskazany — pozorowany przepływ, zależnie od uwarunkowań w środowisku, z którego kiełże pochodzą, są bowiem wrażliwe na zanieczyszczenia i deficyty tlenu. Kiełżom należy zapewnić kryjówki w postaci kamieni, korzeni, liści. Można je wówczas utrzymywać w akwarium przez cały rok i liczyć zarówno na rozwój w warunkach hodowlanych, jak też na podchów młodego pokolenia i uzyskanie przez niego dojrzałości płciowej. Wbrew ogólnemu mniemaniu, nie są tak bardzo trudne w hodowli i mimo niewielkich rozmiarów są wdzięcznymi obiektami hodowlanymi, między innymi ze względu na dużą aktywność.